Maureen

Fietsen heeft niet altijd de huidige voorliefde gehad. Nadat ze eindelijk had leren fietsen, heeft het nog heel lang geduurd voor naar bekenden gezwaaid kon worden. Het loslaten van het stuur was té avontuurlijk. Groeten ging alleen met het hoofd. De weg naar school werd regelmatig onderbroken door, samen met haar nichtje, achter een boom te wachten tot de grote vrachtwagens voorbij waren. Later bleek ook het leren autorijden een crime. Nog steeds zijn de speciale verrichtingen een uitdaging. Gelukkig is het met fietsen wel goed gekomen.

Aardrijkskunde is wel altijd een voorliefde geweest. Na de middelbare school in Breda was de keuze voor de studie Sociale Geografie in Utrecht dan ook eenvoudig. In het pittoreske Lunetten werd vanaf eind 1992 het huis gedeeld met drie huisgenoten, één konijn en één parkiet. In oktober 1993 kwamen daar twee katten bij: Karel en Bert.

Patrick

Geboren in Kerkrade verhuisde Patrick al heel snel naar Heerlen om daar zijn aller jongste jaren door te brengen. Pa en ma ruilden de torenflat in Heerlen echter als snel in voor een ruimere twee-onder-één-kap in Overhoven, Sittard. In Sittard groeit hij op tussen de computers en andere moeilijke techniciteiten. Zijn voorliefde voor fietsen was toen ook nog niet duidelijk. De interesse ging meer uit naar auto's. Een geweldige roze-met-gele DAF vervangt na het behalen van het rijbewijs al snel de fiets. Tijdens de roeitijd maakt deze DAF plaats voor "ik rij verlengde Mercedes"-Mercedes (een hele oude dus) Iedereen had verwacht dat hij informatica zou gaan studeren, dus het werd Werktuigbouwkunde aan de Technische Universiteit in Eindhoven.

Zijn zus Desiré vertrok een paar jaar later naar het pittoreske Lunetten in Utrecht. Patrick kwam daar regelmatig in het weekend langs om samen met Desiré te genieten van de geneugten van het studentenleven. Na een tijdje neemt Maureen ook haar intrek in dit studentenhuis. Twee jaar na de eerste kennismaking leiden Sinterklaas, gelukspoppetjes, vegetarische hamburgers en café De Witte Ballons tot PatrickenMaureen.

Helaas is de timing nogal onhandig, nog slechts twee weken te gaan voor Patrick zijn dienstplicht gaat vervullen in Busovaça, Bosnië. In deze zes maanden beleeft PTT Post gouden tijden. Patrick maakt onderdeel uit van het 1e (NL/BE) VN LOG/TBAT, rotatie T14. Verantwoordelijk voor de watervoorziening en verder voornamelijk vrachtwagenchauffeur tussen Busovaça en Split brengt hij een half jaartje door in een door oorlog verscheurd land. Zonder fysieke kleerscheuren wordt dit avontuur gelukkig afgerond. 

Patrick & Maureen

Na de diensttijd blijkt de kamer van Maureen toch een beetje klein om permanent samen te wonen. De lijstenmaakster uit Tiel die zo'n 8 jaar na dato een aantal foto's voor ons heeft ingelijst, heeft bij het zien van de foto van onze geweldige woonkamer in Opsterland, de legendarische vraag gesteld: was dat ook in de oorlog in Bosnië?. De zoektocht naar woonruimte levert een etage op in De Bilt.  Het huis wordt flink opgeknapt, maar het vele klussen kan de jaren van achterstallig onderhoud door de verhuurder niet echt verbergen.

Na ruim een jaar wordt een nieuwbouwhuis in IJsselstein door de IJsselsteinse Woningbouw Vereniging aan ons toegewezen. Deze keuze blijkt geen gelukkige, de "rust, ruimte en groen" uit de reclameslogan hebben wij nooit in het Zenderpark kunnen terugvinden. Waarschijnlijk is deze kreet verzonnen door dezelfde ambtenaar die heeft gezegd dat bewoners helemaal geen tuin willen. 

Bert krijgt gezelschap van een lief klein zwart Poesje. Amper een jaar oud, bezorgt ze ons vijf kittens. We waren wat naïef over Poesje, we vonden haar nog wat klein voor sterilisatie, tot ze wel een erg dikke poesje begon te worden. Reuze schattig, vijf van die minimokkels. Maar wel een opluchting als we na twee maanden gewoon weer het huis kunnen delen met Bert en Poes.

Over de pech die we hebben gehad met de bouw van ons huis in Tiel zouden we een boek kunnen schrijven. Laten we het samenvatten met het hoogtepunt in het geheel. Je leest het wel eens in de krant "brand door dakdekken". Na een tweetal jaar heel hard en vaak in ons huis geklust te hebben (dat dak is weer helemaal afgebroken en daarna is het allemaal weer goed gekomen), hadden we tijd over voor een nieuwe hobby: fietsen.

In de herfst van 2004 hebben wij Tiel weer verruild voor Utrecht. We hadden een prachtig huis in Tiel op een mooie plek, leuke buren (behalve de zeurders over onze Bertus van twee huizen verderop) en winkels direct in de buurt. Maar we misten gewoon de energie van een grote stad, de bioscoop, de pizzeria, de sfeer. Het ging heel snel, zo loop je door Utrecht richting Slee Buitensport en zo heb je een week of vier later een nieuwe woning. 

In maart 2008 hebben we vervolgens het fraaie appartement aan het Wolvenplein in Utrecht ingeruild voor een appartement op een ander continent. We wonen tegenwoordig in Singapore. 

Bert en Poesje

Vooral over Bert zouden we hele boeken vol kunnen schrijven. De grote avonturen van Bikkie Bik. Belangrijkste doel in zijn leven is eten. De eerste keer dat Maureen hem zag, zat hij in de etensbak in de etalage van de dierenwinkel op 't Weth in Utrecht. Dat had natuurlijk een voorteken moeten zijn. De opvoeding in het studentenhuis heeft bij het vaststellen van normen en waarden voor wat betreft eten ook niet echt geholpen. Af en toe kon bij het binnenkomen in de keuken, een stukje rode staart uit de prullenbak worden ontdekt.

Het mooiste verhaal vinden we altijd nog het verhaal over de voorverpakte gerookte zalm. Voor de achterdeur, bij het kattenluik had een van de huisgenoten een voorverpakte gerookte zalm (200 gram, jawel, voor minder doen ze het niet) gevonden en in de koelkast gelegd. Na een paar dagen lag deze nog steeds ongebruikt in de koelkast en kwam tijdens het avondeten ter sprake. Door geen van ons gekocht (veel te duur voor studenten) dus hoe kwam hij daar dan? Nadere inspectie liet zien dat de verpakking enigszins gehavend was door nagels en/of tanden. Als trofee mee naar huis genomen door Bert en Karel is de enige conclusie die overbleef. Voor de duidelijkheid: in Hoevelaken woont de broer van Bert en de voorkeur voor eten is een familietrekje.

Bert en Poesje zijn met ons mee verhuisd naar Singapore. Binnenkort kan je lezen hoe een dergelijke verhuizing van 2 Hollandse katten is verlopen. 

www.patrickenmaureen.net

Na onze eerste tropische fietsvakantie in Maleisië in maart 2003 zijn we begonnen met deze website. Ter voorbereiding van onze eigen fietsvakanties zoeken we steeds op internet naar ervaringen en tips van andere vakantiefietsers. Foto's kijken om je alvast een beeld te kunnen vormen. Wat ons daarbij opvalt is er over het algemeen weinig wordt verhaald over de praktische zaken van het fietsen. Waar vind je een slaapplaats, hoeveel kost dit alles, wat doe je met fietsen in het vliegtuig? Wij besluiten dan ook de digitale pen ter hand te nemen en zelf een site te bouwen die ook aandacht geeft aan de praktische kant van fietsen. Wij praten ook gewoon vrijuit over wat er nu eens niet leuk was aan een bepaalde vakantie: bij ons is het namelijk niet altijd rozegeur en maneschijn.

De belevenissen tijdens onze fietsvakanties en weekends kamperen in Nederland blijken doorgaans gewaardeerd te worden als we ze bij de koffieautomaat vertellen. Bovendien vinden we het ook een leuke manier om zelf ons reisverhaal te blijven herinneren. Maar ook is het een manier om Maureen’s zus aan de andere kant van de wereld de foto's te kunnen laten zien. Inmiddels is de website, net als het fietsen zelf, een wat uit de hand gelopen hobby geworden. We hadden vooraf geen idee hoeveel tijd in het bouwen en onderhouden van een website zou gaan zitten. Deels komt dat omdat we steeds nieuwe onderwerpen verzinnen die we toevoegen. En deels omdat Patrick steeds bezig is om de opzet van de website te optimaliseren. Zelf zijn we nogal ongeduldig. We gaan er bijvoorbeeld vanuit dat ook anderen geen zin hebben om te wachten tot een pagina geladen is en dus optimaliseren we steeds zichtbaar en onzichtbaar.

In het begin was het een raar idee dat onbekenden jouw verhalen en foto's zouden bekijken. Daar zijn we inmiddels aan gewend. Sterker nog, we vinden het erg leuk als we een reactie krijgen op onze verhalen en onze website. Bijvoorbeeld toen we na onze fietsvakantie in Costa Rica op het vliegveld in San José werden herkend als “jullie zijn de mensen van de website”. Of zoals in de zomer van 2005 op een terrasje in Buren waar een fietser aan het tafeltje naast ons even komt zeggen "Ik herkende jullie aan de fietsen, mooie website". We hopen dat zichtbaar is dat we zowel aan het fietsen zelf als aan het onderhouden van de website veel plezier beleven.

Een voor ons nieuw fenomeen is dat de opmaak van onze site, de verhalen of foto's door anderen (al dan niet stiekum) worden gebruikt. Tot op heden hebben wij twee sites kunnen ontdekken die exacte dezelfde opmaak en kleurenschema als PatrickenMaureen.NET hebben. Doordat wij specifieke benamingen gebruiken in HTML en CSS kunnen wij vaak eenvoudig achterhalen of iemand iets 'geleend' heeft of niet. Toen we de eerste rip-off aantroffen waren we niet echt blij. Maar dat gevoel heeft zich vertaald naar 'ze zullen onze site blijkbaar wel erg mooi vinden anders jatten ze hem niet een-op-een'. Sindsdien hebben we licentievoorwaarden aan onze site gehangen: iedereen die vind dat hij wat moet kopieren mag dat doen zolang de bron maar duidelijk wordt vermeldt.

De hele site draait gewoon bij ons thuis in de meterkast op een Apple Mac Mini die nog over een G4 PowerPC beschikt. Deze Apple draait OS X versie 10.4 waarop zelf gecompileerde versies van Apache HTTPD, MySQL en PHP draaien. Deze computer vervult ook de rol van mail-server voor het domein patrickenmaureen.net. Om dit thuis alles mogelijk te maken hebben wij een normale Demon Internet DSL aansluiting.

Toen we begonnen met de website werd alle HTML volledig met de hand in een editor gemaakt. De overstap naar Adobe GoLIVE was al snel een feit omdat het onderhoud aan een behoorlijk aantal pagina's met alleen een editor geen sinecure is. Wij hebben lang tevreden met Adobe GoLIVE onze website onderhouden. Echter, op een gegeven moment werd de behoefte aan een 'echt' Content Management Systeem (CMS) toch wel groot. Omdat we toch een omslag maakten naar een volledige CSS gebaseerde layout na jaren met een HTML table-based layout te hebben gewerkt,  was de overstap naar een CMS voor de hand liggend.

Gestart is met Mambo, gewoon omdat we zagen dat een aantal andere fiets-sites dit open source CMS gebruikten. Patrick heeft in Mambo behoorlijk wat eigen mambots en components gemaakt met daarin specifieke functionaliteit voor onze eigen site. We waren erg tevreden over Mambo tot dat op een gegeven moment bleek dat de ontwikkelaars van deze software onderling blijkbaar niet op een lijn zaten en er de afsplitsing tussen Mambo en Joomla ontstond. Wij zijn nog een aantal maanden op Mambo gebleven maar toen bleek dat de ontwikkeling hiervan bijna stilviel en veel derden verder gingen met het ontwikkelen voor alleen Joomla is de overstap naar Joomla gemaakt. Deze stap was vrij eenvoudig daar de eerste versies van Joomla nauwelijks verschillen van Mambo. Met vrees wordt dan ook uitgekeken naar versie 1.1 van Joomla. Hierin wordt de definitieve afsplitsing van Mambo een feit zodat de programmacode van eigen mambots en components waarschijnlijk behoorlijk moet worden aangepast.

Update oktober 2006: De stap van Mambo naar Joomla viel uiteindelijk heel erg mee; slechts kleine aanpassingen waren nodig. Inmiddels staat de stap naar Joomla 1.5 voor de deur. Deze stap zal echter een aanzienlijke inspanning vereisen aangezien de achterliggende techniek nogal veranderd is. Inmiddels is onze site ook via IPv6 te bereiken. Het IPv6 protocol is de volgende versie van het op dit moment in gebruik zijnde IP (ook wel IPv4) protocol. We verwachten voorlopig geen grote toeloop via IPv6: er zijn maar weinig breedband providers die IPv6 in de consumentenmarkt ondersteunen.