De Terugblik

Het was een heerlijke vakantie, maar wel de vreemdste vakantie die we tot dan toe hebben gehad. Het was heel anders dan we ons hadden voorgesteld. In de vorige fietsvakantie hadden we de dagen volledig doorgebracht met fietsen. Iets soortgelijks hadden we ook in ons hoofd voor deze fietsvakantie. Het zou echter anders uitpakken.

De warmte gedurende de dag, leerde ons al snel dat we vroeg moesten opstaan om prettig te kunnen fietsen. Omdat de temperaturen tussen 2 uur 's middags en 6 uur 's avonds niet te harden waren stelden we ons ten doel telkens voor 2 uur de dagafstand erop te hebben zitten. Het vroege starten en dus ook vroege finishen gaf ons het gevoel na het fietsen nog een hele dag over te hebben. Nadat we ons hadden opgefrist en omgekleed konden we dan ook nog uitgebreid luieren, lezen, op zoek naar eten of gewoon het stadje waar we op dat moment verbleven bezichtigen.

De hotelkamers vielen ons niet altijd mee. Soms bleek het een erg trieste omgeving te zijn. De chalets hadden onze voorkeur. Daar kon je vaak nog wel buiten gaan zitten op de veranda of het trapje. In een gewone hotelkamer is die mogelijkheid er meestal niet. We hebben zelfs een hotelkamer gehad die geeneens ramen had, maar er hing wel een gordijn om net te doen alsof...

Het luxe verblijf in het Hyatt, de paar dagen op Tioman, de rustdag in Marang, het zijn allemaal verschillende mini-vakanties in de vakantie. Bovendien zijn we zes dagen in Singapore geweest. Tegen de tijd dat we naar huis gaan, zijn we alweer vergeten dat we op de vakantie ook gefietst hebben. De helmen zijn inderdaad de tas niet uitgeweest. Gelukkig wegen ze ook bijna niets, dus volgende keer nemen ze gewoon weer mee en kunnen ze bungelend aan een tas het asfalt voorbij zien glijden.

We hebben ons onderweg altijd veilig gevoeld zelfs nadat de oorlogszuchtige Amerikanen weer eens een oorlog waren gestart. Wij hebben de Maleiers als vriendelijk, nieuwsgierig en behulpzaam ervaren. Wij vonden Maleisië ook een redelijk ontwikkeld land, wij hebben bijvoorbeeld weinig tot geen echt schrijnende armoede gezien. Tuurlijk, het is geen land met westerse niveau's van rijkdom maar wij waren op erger voorbereid.

Het fietsen in Maleisië is best makkelijk. De wegen zijn gewoon goed; strak asfalt en slechts hier en daar een onverhard pad. Ook de bewegwijzering is goed, zij het dat sommige borden voor buitenlanders geen betekenis hebben vanwege de enorme lappen tekst in de eigen taal. De route die wij volgden was redelijk vlak. Alleen de rit door het binnenland van de westkust naar de oostkust over de East-West highway zette ons echt aan het klimmen. De route langs de kust kende hooguit glooiende heuvels. Fietsen in Johor Bahru en Singapore is niet echt een aanrader. Werkelijk onvoorstelbare hoeveelheden verkeer kun je hier tegenkomen, dus als je al zoals wij door deze steden heen moet: probeer vooral niet de kortste route te nemen over drukke wegen, een route door woonwijken is een stuk rustiger en veiliger.

We hebben voordat we op vakantie gingen een boek gekregen van Annoek: "Notes from an even smaller island" geschreven door Neil Humphreys. We hebben het tijdens onze reis allebei gelezen. In Singapore zijn we vervolgens regelmatig situaties tegengekomen (zoals de haast van de buschauffeur en het buitenhangen van de was in een torenflat), die in het boek zijn beschreven.

Als we na een lange vervelende vlucht eindelijk thuis zijn, zitten we nog voordat we de spullen hebben opgeruimd te bedenken wat de volgende bestemming zal worden.