De Feiten

De afstanden

De dagafstanden en snelheden hebben we bijgehouden in een notitieboekje, samen met de bijzonderheden van een dag of gebeurtenis. We hebben een hoogtemeter, maar alleen op de dag van Banding naar Jeli hebben we de hoogtemeters bijgehouden.

De kosten

Wat kost dat nou, een fietsvakantie in Maleisië? De grootste dagelijkse kostenpost was onze slaapplaats. We hebben zeker het idee dat onze vakantie een stuk goedkoper had gekund, maar ja, het was wel vakantie. De kosten van onze slaapplaats lag gemiddeld rond de 80 tot 100 RM ( 100 RM is ca. € 30,-). De slaapplaats met twee stapelbedden kostte ons die nacht 40 RM, als je de ruimte wil delen met andere reizigers, zou je per persoon op 10 RM hebben kunnen uitkomen. Verder bestonden onze bestedingen uit het eten en drinken. Het avondeten kostte ons hooguit 15 RM, inclusief drinken. Verder zit het grootste deel van de kosten in het drinken, zowel de flesjes frisdrank als de flessen water. Het is heel goed mogelijk om op een strak budget te gaan reizen. Tijdens onze vakantie is bezuinigen niet het eerste wat bij ons opkomt (trouwens, buiten de fietsvakanties om ook niet). We hebben niet geprobeerd zelf te koken, het avondeten was te goedkoop om daar überhaupt aan te beginnen. Wij hadden in Singapore natuurlijk geen hotelkosten. Hotels zijn in Singapore wel erg duur, dus dat had anders ook nog een aardig gat in het budget geslagen.

The following table shows the current exchange rate for the Maleisische Ringgit for both American Dollar and European Euro.

De overnachtingen

Ons fietsrouteboekje gaf overnachtingsmogelijkheden aan. In het binnenland waren de steden en dorpen niet altijd voorzien van hotel. Vaak zat er tussen hotels 60 tot 80 km. Langs de kust was het aantal hotels soms veel groter, maar ook niet altijd. De kwaliteit en prijs van de hotels varieerde nogal. Favoriet waren de chalets, zodat we overdag nog buiten op het trapje konden zitten. In een hotelkamer zit je toch meer binnen. In de meeste plaatsen waren vervolgens wel meerdere hotels. Campings waren er in beperkte mate langs de westkust, in de zeer toeristische gebieden. We hebben er geen gebruik van gemaakt, omdat we ze alleen ’s ochtends vroeg tegen kwamen. Verder moet je, indien je wat moet regelen, een beetje brutaal zijn. Onder het motto "niet geschoten, altijd mis", hebben we gevraagd om te kamperen op de meisjesschool in Al-Muktafi. Vervolgens krijgen we meer aangeboden dan we gevraagd hebben..

De maaltijden

Goed eten en drinken is belangrijk om het fietsen vol te houden. Het drinken van het water bleek bij ons in de eerste dagen een probleem. Ons waterfilter haalt wel de biologische bestanddelen eruit, maar niet de chemische. Het aandeel chloor in het water was zo hoog, dat we het niet lekker vonden. In Patrick’s geval was de smaak en geur zo overheersend, dat hij het niet doorgeslikt kreeg. We hebben vanaf dag drie alleen nog bronwater gedronken. Na drie weken fietsen hadden we schoon genoeg van de Cola en de Mirinda. Het hoge suikergehalte in de limonade, zorgde er wel voor dat we genoeg energie kregen om nog een stukje te fietsen. Het brood vonden wij zelf een beetje klef, dat hebben we alleen gegeten als we het eerst in de broodrooster konden stoppen. Dat ging natuurlijk bijna nergens, dus we hebben regelmatig hartkeks als ontbijt gegeten. Daarnaast waren er vaak rollen koekjes te koop bij de frisdrank, die eveneens voor wat vulling zorgden.

De pechduivel

We hebben als altijd een halve fietswerkplaats bij ons. Het enige wat reparatie nodig had, was de brander. We hebben als brandstof een enorm blik met thinner gevonden. In Nederland gebruiken we wasbenzine, maar wat zou dat in het Maleis zijn? Dus werd het thinner. Onzuiverheden in de thinner, zorgen voor verstoppingen. Na het schoonmaken, doet hij het de eerste keer wel weer. Maar de tweede keer dat je hem dan wilt gebruiken, zijn de slangetjes toch weer verstopt. Verder zijn twee kruikjes gesneuveld, maar dat was onze eigen schuld. Het idee om ze in de vriezer te leggen, was leuk. Helaas zaten ze te vol, waardoor ze bij het bevriezen zijn opengesprongen.

De gezondheid

Voor deze fietsreis hadden we een EHBO-set voor de tropen gekocht, waarmee we zelf een kleine operatiekamer kunnen vullen. Hierin zitten naast standaard inhoud zoals pleisters en verbandmiddelen ook injectienaalden, wegwerpscalpel en dergelijke. Deze EHBO-set hebben we zelf aangevuld met blarenpleisters, diacure, wat extra zakjes O.R.S. en natuurlijk paracetamol. We hebben gelukkig de EHBO-set nauwelijks opengehad. Wel hebben we allebei een paar keer wat last gehad van onze maag, maar een tabletje diacure doet wonderen.

De O.R.S. hebben we te voorschijn gehaald na de tweede fietsdag, toen kon Patrick wel wat hulpmiddelen gebruiken om het vocht- en zoutgehalte weer op peil te brengen. Door te weinig te drinken kreeg Patrick last van uitdrogingsverschijnselen. Het water vond hij zo smerig van smaak, dat hij het niet doorgeslikt kreeg. Waarom hebben jullie dan niet meer te drinken gekocht langs de kant van de weg? Goede vraag waarop we het antwoord niet weten. We waren moe van de vlucht, niet geacclimatiseerd en vooral bezig om zo snel mogelijk van A naar B te fietsen. Laten we het houden op een beginnersfout.

De eigenaardigheden

Wat viel ons op in Maleisië? Waar hebben we ons over verbaasd? Waar hebben we hartelijk om gelachen? Kortom, wat beschouwen wij als de opmerkelijke eigenaardigheden van Maleisië en haar inwoners. We hebben er een paar verzameld:

• Drankjes in een plastic zakje: het kopen van een frisdrankje lukte niet altijd zonder problemen. Als de verkoper bang was dat we zijn flesjes mee zouden nemen, werd ons een plastic zakje aangeboden met een rietje. Het was de bedoeling dat het frisdrankje in het plastic zakje (met handvaten, dat wel) werd overgebracht. De winkelier kon zo zijn dierbare flesjes behouden. Wij kochten de flesjes niet om mee te nemen maar om direct te consumeren. Het aanbod van plastic zakjes probeerden we steevast af te slaan. Na een paar dagen hebben we het opgegeven en de plastic zakjes maar tijdelijk in ontvangst genomen en toch gewoon het flesje leeg gedronken. Het gekste voorbeeld vonden wij toch wel het kopje koffie dat in een plastic zakje wordt geserveerd.
• De volgeladen brommertjes: iedereen kent de foto’s van volgeladen fietsen of bromfietsen. Volgeladen met de meest uiteenlopende vrachten: grote gezinnen samen op één brommer, een baby op moeder’s heupen (plastic zakje in de hand natuurlijk). Of de slager die zijn vleeswaren op de brommer verkoopt (een soort brommerrijdende SRV-man). Je kan het zo gek niet bedenken of het wordt op de brommer vervoerd. En jawel: je hele gezin van vrouw en drie kinderen past makkelijk achterop de brommer, nog ruimte genoeg voor de wekelijkse boodschappen ook!

Het weer

Het tropische klimaat in Maleisië en Singapore zorgt ervoor dat je bepaald geen warme trui mee hoeft te nemen. Zodra je buiten een airconditioned ruimte komt, krijg je het gevoel alsof een warme vochtige deken om je heen wordt geslagen: lekker beklemmend. In Nederland kun je je slecht voorstellen hoe de warmte in de tropen voelt.

In de eerste twee uur na zonsopgang waren de fietstemperaturen wel aangenaam. Hoewel de vochtigheidsgraad dan wel erg hoog is wat dan weer lastig is als je een bril draagt want die beslaat dan telkens.  Vanaf een uur of negen ’s ochtends staat de zon bijna recht boven je en wordt het echt tropisch warm. Patrick heeft op een van de dagen de legendarische uitspraak gedaan: “Het is vandaag helemaal niet zo warm, het is maar 38 graden”.

We hebben een paar tropische buien gehad in Maleisië. Wij waren er net na het regenseizoen. De tropische buien vallen in de categorie kort maar krachtig. Voor je met je ogen hebt geknipperd ben je compleet doorweekt. Regenspullen aandoen hebben we niet geprobeerd. Gezien de temperatuur ben je waarschijnlijk net zo snel drijfnat van het zweet als van de regen. Aangezien het een bui betreft en de temperatuur lekker warm is, ben je ook weer snel droog na de bui. Bovendien heeft regen in de tropische warmte als voordeel t.o.v. een herfstige dag in Nederland dat je het niet koud krijgt als je nat regent.

George Town gelegen op 3 meter boven zee-niveau:

Kuala Terangganu gelegen op 3 meter boven zee-niveau:

De overige verkeersdeelnemers

De wegen op onze fietsroute waren vrijwel allemaal goed geasfalteerd. Fietspaden zijn er net als in een groot deel van de wereld nauwelijks. Bruggen hebben vaak wel een aparte strook voor brommers en fietsers, maar de staat daarvan is doorgaans zo slecht dat je wilt dat je op de rijbaan mocht fietsen. Op de gewone wegen mis je de fietspaden niet, zelfs niet op de Maleisische variant van de A2 die ons van Penang naar Kota Bahru bracht.

De overige verkeersdeelnemers bestaan uit heel veel brommertjes, auto’s en oude Mercedes trucks. De wegen zijn breed genoeg om prettig op te kunnen fietsen, ook als een achterop komende auto je inhaalt. Het tegemoetkomende verkeer ging in een dergelijk geval gewoon wat meer aan de kant, zonder dat wij als fietsers in de knel kwamen. Het was doorgaans niet druk op de weg. Alleen van het stuk van Kota Tinggi naar Johor Bahru werden wij helemaal hyper. Daar was het wel erg druk (en wij waren er op een onhandig tijdstip: ochtendspits).

Fietsen is typisch vervoer voor de armere klasse in Maleisië, dat doe je zeker niet vrijwillig. Het aantal fietsers is dan ook vrij beperkt. Het aantal brommers is echter gigantisch. De automobilisten zijn gewend aan de brommerrijders die overal langs schieten. Ze leken zich dan ook niet te storen aan twee extra fietsers.

De trucks die het vervoer van boomstammen verzorgen zijn erg zwaar beladen en al jaren afgeschreven. Je kunt ze bergop al van verre horen aankomen. Zij hadden bijna nog meer moeite om bergop te komen dan wij, we zijn dan ook regelmatig even aan de kant gegaan, zodat de chauffeur geen capriolen hoefde uit te halen om ons met een verwaarloosbaar snelheidsverschil te passeren. Vaak kwamen we de chauffeur boven aan de helling weer tegen als hij zijn vrachtauto langs de weg had geparkeerd om de motor weer enigzins te laten afkoelen. Verder rijden er veel kleine vrachtwagentjes rond met (open) laadruimte, dit is in geval van nood handig voor het regelen van een lift.

Na drie weken toeteren waren we het wel zat dat sommige automobilisten rustig zeven keer naar je konden toeteren in het voorbij gaan. De mensen toeteren oprecht omdat ze je een goede reis willen wensen, niet zozeer om je te waarschuwen dat ze eraan komen. De makkelijke weg is gewoon meteen zwaaien, dan hoeven ze ook niet zeven keer te toeteren. Maar als je de berg op aan het zeulen bent onder de tropische zon terwijl je al uren aan het fietsen bent, dan is zwaaien niet altijd de makkelijkste oplossing.

De kaarten en reisgidsen

Ter voorbereiding van onze reis naar Maleisië zijn we op zoek gegaan naar geschikte kaarten. Hierbij kwamen we uit bij de kaart van Nelles Maps, schaal onbekend. We hebben de kaft afgescheurd zodat de kaart in de hoes van de stuurtas past. We konden geen gedetailleerdere kaarten vinden, ook een zoekopdracht van Maureen’s zus in Singapore levert geen beter resultaat op.

We reden een beschreven fietsroute, het routeboekje hadden wij aangeschaft bij Asian Way of Life. Op een enkele vage beschrijving na, voldoet het boekje qua routebeschrijvingen. Met ons routeboekje reden we nauwelijks verkeerd. Maar ja, op het overgrote deel van de route is dat eigenlijk ook niet mogelijk; er is maar één weg. Wel was de start van onze route nogal slecht uitgelegd. De route begint bij de ferry haven maar het punt waar deze nu exact begint vonden wij nogal vaag. Als je dan als eerste stap in de route de tweede afslag van een rotonde moet nemen en je weet niet zeker dat je vanuit de juiste straat op de rotonde komt: feest! We vonden het een beetje irritant dat Asian Way of Life de duurdere hotels niet in het boekje had opgenomen.

Maar ja, we hadden natuurlijk ook zelf een reisgids mee kunnen nemen, zodat we zelf alle hotels hadden kunnen opzoeken. Waarom we dat niet gedaan hebben, kunnen we nu zelf eigenlijk ook niet meer bedenken. Ook een beginnersfout? Tijdens de voorbereiding hebben we wel reisgidsen over Maleisië en Singapore van de bibliotheek geleend, maar om een onverklaarbare reden hebben we geen reisgids meegenomen tijdens de reis zelf.

De route

De weblinks