De Voorbereiding

Onze eerste echte buitenlandse fietsvakantie kwam niet zomaar uit de lucht vallen, een uitgebreide voorbereiding ging hieraan vooraf. De reden voor de relatief uitgebreide voorbereiding was dat tot de zomer van 2001 onze vakanties een vast patroon kenden. We vulden samen één erg grote koffer met wat kleren en vooral veel boeken. Deze koffer sleepten we naar Schiphol vanwaar we ons de halve wereld over lieten vliegen naar warme (sub)tropische bestemmingen. Direct na aankomst in dit verre warme land lieten we ons naar het buitensporig luxe, op westerse leest geschoeide hotel brengen. Daar aangekomen zochten wij het zwembad op, het strand is namelijk geen optie want we houden niet zo van al dat zand, en nestelden ons daar voor een periode van circa twee weken. Liggend aan dat zwembad brachten we driekwart van onze tijd al lezend door, vandaar dus die grote koffer met boeken. De activiteiten tijdens deze vakanties beperkten zich tot eten, zwemmen en boeken lezen. Tegen de tijd dat we daar genoeg van hadden was het meestal ook weer tijd om naar huis te gaan; lekker makkelijk allemaal. In juni 2001 komen we liggend bij het zwembad van een luxe hotel op Cyprus tot de conclusie dat we "klaar waren" met dit soort vakanties en dat we dus wel eens wat anders wilden. De vraag was echter "maar wat?". Een rondreis door een Aziatisch land, al dan niet georganiseerd of misschien leren duiken op de Malediven? Een fietsvakantie kwam toen nog helemaal niet in ons op, we hielden het dan ook maar even op leren duiken in de Malediven.

We hadden wel allebei al jaren een racefiets en die stonden onaangetast in de garage stof te vergaren. De racefietsen kwamen alleen naar buiten bij mooi, niet te warm weer met weinig wind. Gezien de Nederlands klimatologische omstandigheden is dit niet zo vaak dus. Het hele fietsavontuur begon voor ons eigenlijk toen we op een verveelde zondagmiddag eigenlijk wel eens op zoek wilde naar een stukje kunst voor aan de muur. We hadden van een Tielse lijstenmaakster gehoord dat we eens in Wijk bij Duurstede moesten gaan kijken. Om de uitzakking van zijn lichaam tegen te gaan bedacht Patrick dat het wellicht een goed idee was om naar Wijk bij Duurstede te fietsen in plaats van zoals we normaal deden in de auto te stappen. Let wel destijds was dit een revolutionair idee gezien de enorme afstand van wel 20 kilometer enkele reis die per fiets overbrugd diende te worden, voorheen vonden wij dit een typische afstand voor de auto! Het fietstochtje op en neer naar Wijk bij Duurstede beviel echter zo goed dat we besloten wat ANWB routes rond Tiel te gaan fietsen. Ook het fietsen van deze routes waaronder de Betuwe- en Linge-route smaakte echter naar meer en zo zijn we gedurende de nazomer van 2001 steeds meer verknocht geraakt aan het fietsen.

De nieuw gevonden hobby maakte een fietsvakantie ineens een serieuze optie. Voordat we echter het besluit namen om met de fiets op vakantie te gaan heeft Patrick nog lang getwijfeld of dit wel zou gaan werken. Patrick heeft in zijn studententijd een jaar aan wedstrijdroeien gedaan en daar een knieblessure aan overgehouden. Omdat deze blessure ook af en toe bij relatief korte dagtrips opspeelde was het vooruitzicht van een meer dan duizend kilometer lange fietstocht genoeg reden voor twijfel. Echter door rustig aan het steeds meer en verder te gaan fietsen en dit te combineren met looptraining is deze blessure in de loop van een aantal maanden "over" gegaan. De blessure was dus niet langer een obstakel voor een fietsvakantie en dus konden de voorbereidingen van onze eerste echter fietsvakantie beginnen.

Maar hoe pak je zo'n eerste vakantie aan? Het begint natuurlijk met het zoeken van een bestemming en een route. In tegenstelling tot de vakanties die we gewend waren is de route naar de bestemming veel belangrijker dan de bestemming zelf! Voor onze eerste fietsvakantie hebben we gekozen voor de Groene Weg naar de Middellandse Zee. De route voldeed aan de voorwaarde dat hij goed vanuit iedere plek in Nederland te beginnen moet zijn, we wilden namelijk vanaf ons huis in Tiel starten. Daarnaast is het een bestemming binnen Europa met een redelijke kans op mooi weer. Het is wat ons betreft een mooie route om uit te proberen hoe zo'n fietsvakantie bevalt, de kans bestaat immers dat we het helemaal niet leuk vinden. Daarnaast als totaal verwende maar zelfbewuste westerse toeristen leek het ons niet verstandig om met een dergelijk avontuur te beginnen in een ver land waar we de taal en cultuur niet kennen. Deze afwegingen komen misschien wat "degelijk" over maar zo wisten we wel redelijk zeker dat we konden gaan genieten van onze spaarzame en hard verdiende vakantiedagen. Nu de route en bestemming gekozen waren kon de volgende stap in de voorbereiding worden genomen: het bij elkaar zoeken van de benodigde spullen.

De eerste vraag die we moesten beantwoorden is "wat heb je allemaal nodig voor een fietsvakantie?". Nou, een fiets bijvoorbeeld. Onze racefietsen gekocht in de tijd dat we nog studeerden waren met name een toonbeeld van eenvoud, vooral goedkoop dus. Omdat we de smaak van het fietsen goed te pakken hadden besloten we de racefietsen te vervangen door meer voor een fietsvakantie geschikte fietsen. Het vinden van de juiste fietsen en fietsenmaker was een hele speurtocht die ons door een groot deel van Nederland leidde. Een uitgebreide beschrijving van die zoektocht en het materiaal is elders op onze site te vinden. Voor hier is het genoeg te zeggen dat we twee Koga sporthybrides hebben opgetuigd met dragers en een achterspatbord. Naast een fiets hadden we natuurlijk nog meer spullen nodig voor een fietsvakantie waaronder tassen, een tent, slaapzakken, kleding en ga zo maar door. We zijn in de weekenden daarom ook regelmatig op zoek gegaan naar al deze vaak kostbare spullen. De zoektocht startte met het vinden van een tent. Maureen had helemaal geen kampeerervaring en daarom ook geen tent. Patrick heeft wel kampeerervaring maar die ervaring was inmiddels al een tikkie gedateerd. De tent die aan de deze ervaring ten grondslag lag was zowaar nog meer gedateerd en stamde uit de jeugdjaren van Patrick's moeder. Deze katoenen tent bleek niet echt een optie vanwege het indrukwekkende gewicht van maar liefst 25 kilo. Op zoek naar een nieuwe dus, ook deze zoektocht wordt elders op de site uitgebreider beschreven. Het resultaat van deze zoektocht was een prachtig mooie tent, de Velo van MSR met een gewicht van slechts 4 kilo.

Na wat getob over het al dan niet kopen van een luchtbed in plaats van matje besloten we toch maar voor een Thermarest matje te gaan vanwege het lage gewicht en het self-inflating karakter. De gedachte om iedere avond twee luchtbedden te moeten opblazen gaf bij ons de doorslag. Onze synthetische Coleman slaapzakken waren eigenlijk het enige koopje (relatief gezien dan) gedurende deze periode. Voor iets meer dan 100 euro per stuk slapen we er erg goed in en zijn we tot nu toe erg tevreden over de kwaliteit. Maar wat is er naast een fiets, tent en slaapgerei nog meer handig om mee te nemen als je op fietsvakantie gaat? Om hier achter te komen hebben we vooral veel op Internet gekeken naar paklijsten van andere mensen en daarnaast vooral ons gezonde verstand gebruikt. De fietskampeerweekendjes in Nederland leerden ons al snel dat je echt alléén dat moet meenemen wat je ook daadwerkelijk gebruikt. Het is maar goed ook dat je zo min mogelijk wilt meenemen want van de prijzen in outdoor-winkels kunnen wij nog iedere keer stil worden.

Zoals gezegd is ons motto dat we alleen die spullen meenemen die ook echt nodig zijn. Een logisch voortvloeisel van dit motto is dat je aankopen niet kunt uitstellen. Een beginnerstip: dit is dus een vrij kostbaar motto kunnen wij uit ervaring melden. Op zoek naar de noodzakelijke spullen hebben we dan ook heel wat vrije vrijdagmiddagen doorgebracht in de diverse outdoorwinkels die Nederland rijk is. Nog nooit waren we in dergelijke winkels geweest en er ging dan ook een nieuwe wereld voor ons open. We hebben ons verbaasd over het nut en onnut van bepaalde spullen, over de vaak ruime keuze in spullen maar vooral ook over de hoge prijzen. Om een geïnformeerde beslissing te kunnen nemen over welke spullen aan te schaffen hadden we inmiddels een abonnement op het tijdschrift Op Pad van de ANWB genomen. Met grote interesse lazen we de testresultaten van spullen waar we tot voor kort niet eens van het bestaan afwisten. Zo raken we ook op de hoogte van de jaarlijkse Fietsvakantiebeurs in Nieuwegein en de Op Pad beurs in de RAI te Amsterdam. Beide beurzen hebben we bezocht en van op beide hebben wij weinig nuttige informatie gevonden. Het is vooral allemaal heel erg commercieel en oppervlakkig. We hebben ons op die beurzen overigens wel vermaakt. De meeste bezoekers zien eruit alsof ze direct na drie maanden wandelen op de beurs zijn aangekomen. Met bergschoenen, afritsbroeken, fleece- of zelfgebreide truien. Zouden ze denken dat ze anders niet toegelaten worden? Na een periode van een paar maanden zoeken, lezen en proberen hadden we onze spulletjes wel compleet. In de terugblik van deze reis gaan we in op de praktijkervaringen met sommige van deze spullen.

We vonden dat we niet alleen spullen in onze bagage moesten hebben maar ook wat kennis en ervaring als bagage moesten meenemen. Naast de Op Pad en natuurlijk Internet heeft Maureen regelmatig de bibliotheek bezocht. Patrick heeft zo'n beetje alle boeken van vakantiefietsers gelezen die we in de bibliotheek konden vinden. Het is opvallend hoe vrijwel alle boeken van wereldfietsers vrijwel niets melden over de voorbereiding. We hebben tot nu toe nog geen boek gevonden dat de aanloop naar een dergelijk reis en de daaraan ten grondslag liggende beslissing beschrijft. Ook vonden we het moeilijk om concrete praktische informatie te vinden over het hoe en wat van een fietsvakantie. Er bestaan wel sites met wat tips, paklijsten en materiaalbeschrijvingen zijn erg populair maar daar bleef het dan ook bij, we zouden alles uit de praktijk moeten leren. Naast reisverhalen had Patrick een tweede thema: "fietsonderhoud". Patrick is wel handig en heeft een aangeboren nieuwsgierigheid voor alles wat met techniek te maken heeft. Onder het mom van een opknapbeurt is een oude sportfiets van Maureen volledig uit elkaar gehaald, zelfs alle spaken werden uit het wiel gehaald, en daarna weer min of meer gemonteerd. Met de fiets zelf is het nooit meer echt goed gekomen, maar Patrick heeft wel veel geleerd over fietstechniek. Naschrift van Patrick; "die fiets was al een afdankertje en bij nader inzien voelde de fiets zich toch beter in de vuilcontainer". Dit leerproces met het afdankertje heeft zijn vruchten afgeworpen want tot nu toe hebben we nog nooit de hulp van een fietsenmaker moeten inroepen.

De echte start van de voorbereiding van deze reis was toen we het routeboekje kochten bij de Fietsvakantiewinkel in Woerden. Toen we toch in Woerden waren hebben we ook alle kaarten gekocht van België, Luxemburg en Frankrijk voor zover ze de route bevatten uiteraard. Inderdaad, dat zijn er dus een heleboel als je uitgaat van een schaal van 1:50.000 of 1:100.000! Op deze kaarten hebben we met een rode viltstift de route ingekleurd zodat wij ons een beeld konden vormen van waar we aan zouden beginnen. We hebben nog even overwogen om in de ANWB-campinggids op zoek te gaan naar campings langs de route, maar dat idee hebben we vanwege de enorme omvang van die niet zo leuke klus al vrij snel opgegeven. Tijdens de voorbereiding waren er regelmatig twijfels. Maureen vroeg zich met name af het wel leuk zou zijn om iedere avond het tentje op te zetten om vervolgens alles iedere ochtend weer in te moeten pakken. Een tocht langs hotels of pensions leek in eerste instantie wel een aantrekkelijk alternatief. Maar Patrick gaf toch echt de voorkeur aan kamperen dus zouden we het kamperen gewoon eerst in Nederland proberen.

Ter leering en de vermaeck hebben we eerst een paar meerdaagse fietstochten in Nederland gemaakt waaronder de Veluwe en Zuiderzeeroute. Om niet helemaal onervaren op een camping aan te komen, hebben we de tent de allereerste keer opgezet in onze eigen voortuin. In de gebruiksaanwijzing staat overigens dat het niet onverstandig is dit de eerste keer te doen zonder het toeziend oog van de rest van de camping. Inmiddels kunnen we als "ervaren" kampeerders vertellen dat je inderdaad de onvoorbereide "starters" er op de camping wel uithaalt. Zo hebben wij op een camping in Avignon een stel wel 2 uur zien worstelen voordat hun tweepersoonstentje min of meer stond. De eerste keer slapen in de tent was meteen een goede test voor de tent en ons zelf; er trok die nacht een storm met windkracht 9 over ons landje heen. We zetten de tent achter een beukenhaag maar geheel gerust waren we er niet op omdat MSR standaard niet voldoende haringen bij de tent levert om alle afspanpunten te gebruiken. Maureen is daarom nog even op en neer naar een buitensportwinkel geweest om extra tentharingen van fors formaat te kopen. De tent en wij hebben de nacht goed doorstaan en we weten dus uit ervaring dat zeker tot windkracht 9 er geen vuiltje aan de lucht is in onze tent.

We hebben veel plezier gehad en ook veel geleerd tijdens de meerdaagse tochten in Nederland. Het is toch wel goed om er in Nederland al achter te komen dat je overschoenen zo lek als een vergiet zijn en je slaapzak bijvoorbeeld niet op het matje blijft liggen waardoor je in de tent naar beneden glijdt als deze niet op een volledig vlakke ondergrond staat. We zijn inmiddels zo verknocht geraakt aan het kamperen dat we spijt kregen van de hotelovernachting die we tijdens het fietsen van de Zuiderzeeroute hebben genomen. Tijdens die nacht kwamen we beiden tot de conclusie dat we toch liever kamperen. We houden best van hotels zolang die ons maar het gevoel geven dat we de enige gasten zijn. Maar in een kamer met een doorgezakt bed, kringen in de vloerbedekking, rammelende verwarming en gedwongen meeluisteren met de televisie van de buren geeft toch niet echt een goed gevoel. Deze mini-vakanties zoals wij ze noemden gaven ons ook een idee van de dagafstanden die wij kunnen afleggen. Omdat we beiden werken moeten we een strakke planning van vertrek en aankomst hebben. Omdat we geen idee hadden van reële dagafstanden zijn we op Internet op zoek gegaan naar dit soort gegevens. Aan de hand van die informatie hebben we besloten uit te gaan van een minimale dagafstand van 85 kilometer maar indien mogelijk te gaan voor de 100 kilometer op één dag. Daarnaast hielden we in de planning rekening met één rustdag per vijf fietsdagen.

Nu we een zoals de Engelstaligen zeggen "guestimate" van de dagafstanden hadden, konden we de individuele etappes gaan plannen. Bij de planning hielden we voornamelijk rekening met de plaats van een camping en de nabijheid van een winkel of supermarkt. We hadden namelijk bedacht dat het wel slim zou zijn om de ingrediënten voor het avondmaal zo laat mogelijk in te kopen zodat we de bederfelijke en volumineuze spullen niet de hele dag zouden moeten meeslepen. De uitkomst van al het geplan en gereken was dat we circa drieëneenhalve week onderweg zouden zijn van Tiel naar Stes Maries en dan terug naar Avignon. We besloten één maand vakantie te nemen in het late voorseizoen: de gehele maand juni. Omdat we de route alleen heen zouden afleggen moesten we op zoek naar een manier om met fiets en bagage weer thuis te komen. Het routeboekje vermeld een aantal opties waaronder de bus en de trein. Zelf vonden wij het vliegtuig geen optie vanwege het gedoe met een fiets meenemen en de beperkte afstand die we moesten overbruggen. Wij vinden de bus vanwege veiligheid en comfort geen optie en dus bleef de trein over. Onze nationale spoorwegmaatschappij heeft in de zomer een dienst met de naam "Autoslaapexpress". Hoewel de naam anders doet vermoeden is deze dienst ook volledig ingericht op het vervoer van fietsers van en naar hun vakantiebestemming. We kochten twee kaartjes voor een vierpersoonscouchette. Spannend, want met wie zouden we die couchette delen? We zijn achteraf erg blij dat we niet de duurdere tweepersoonscouchette hebben genomen want dat waren toch wel erg kleine hokjes, niet geschikt voor personen met claustrofobie. De keuze voor de trein betekende ook dat Stes Maries niet het einde van onze fietsreis zou zijn maar dat we terug het binnenland in moesten richting Avignon.

Al met al hebben we veel tijd gestopt in de voorbereiding van de reis, op internet gekeken wat de dagafstanden waren van reisgenoten en wat ze allemaal voor spullen hadden. En natuurlijk foto's gekeken om een idee te krijgen van wat we onder weg zouden kunnen tegenkomen. Vol vertrouwen vertrokken we daarom ook op 31 mei richting de Middellandse zee.