De Tent

Omdat we beiden nooit zelf een tent hadden aangeschaft voor onze fietshobby in 2002 uit de hand liep, was het zoeken naar een geschikte tent voor fietsvakanties een hele klus. Een snelle rondblik op de tentenafdeling van de gemiddelde buitensportzaak leert je dat je met 300 euro niet heel ver komt. Fabrikanten prijzen hun waar aan met weinig voor de hand liggende eigenschappen als "meter waterkolom", "PU gecoat doek", "getapete naden" en wat dies meer zij. Al die kreten maakten weinig indruk op ons, behalve dan dat je al snel het idee hebt dat je toch wel de verkeerde tent zal kopen. Een vergelijkend warenonderzoek op Internet leerde dat een aantal parameters van wat men een goede tent pleegt te noemen bij de meeste fabrikanten wel zo'n beetje gelijk zijn, dus namen we die als richtlijn voor onze zoektocht.

Omdat we de tent iedere dag moeten meeslepen op de fiets en ook iedere dag moeten op- en afbreken moest het ding vooral licht van gewicht en makkelijk op te zetten zijn. We keken in de buitensportzaken ook naar de ogenschijnlijke kwaliteit van de tent, het afwerkingsniveau en hoe "degelijk" de tent op onze lekenogen overkwam. Na wat omzwervingen hadden we ons eisenpakket compleet. De tent moest een binnentent hebben van minimaal 2,10 x 1,30 en over een flinke luifel van voldoende hoogte beschikken zodat we de fietsen in de tent konden zetten. We konden ons - voor we ooit met onze fietsen hadden gekampeerd - niet zo goed voorstellen waar andere fietsers ’s nachts hun fietsen laten. Want zonder fiets, geen fietsvakantie... Wij zijn ook nogal zuinig op onze fietsen. Om ze dan ’s nachts onbeschermd buiten te laten staan, dat leidt tot slapeloze nachten. Het gewicht van de tent met bijbehoren moest maximaal circa 4 kilo bedragen, dit is dus inclusief stokken en haringen. We willen de binnentent los van de buitentent kunnen opzetten zodat we hem ook als "bugshelter" in warme verre landen kunnen gebruiken.

We kwamen uit bij de Walrus, deze leverancier had voor ons de ideale fietstent in het portfolio. Tegen de tijd dat we hem gingen kopen, was Walrus overgenomen door MSR. Gelukkig heeft MSR de tent met enkele wijzigingen in de collectie opgenomen onder de naam MSR Velo. De binnentent is niet zo groot, we passen precies naast elkaar op onze Thermarest slaapmatjes. Veel ruimte om binnen spullen te bewaren is er niet bij ons hoofd- en voeteneinde. Wel heeft de binnentent een zogenaamde "loft" waar we redelijk wat spulletjes voor de nacht kunnen opslaan zoals reisdocumenten, portefeuille en horloge. De binnentent kan los van de buitentent worden opgezet en heeft twee hele grote deuren, die volledig voorzien van muskietengaas zorgen voor ruime ventilatie. Het muskietengaas is fijnmazig genoeg om de midges in Schotland buiten de tent te houden. De grote luifel van de buitentent zorgt ervoor dat we bij slecht weer droog kunnen koken en eten en dat wij ’s nachts kunnen slapen terwijl niemand ongemerkt bij onze fietsen kan komen.

De MSR Velot is snel en eenvoudig op te zetten. De binnentent staat na het inschuiven van de mee geleverde aluminium stokken. De stokken moeten door een zogenaamde "full sleeve" worden geschoven wat enige handigheid vereist om dit soepel te kunnen doen. De meegeleverde roodgekleurde haringen zijn ideaal. Ze gaan over het algemeen makkelijk de grond in en zijn min of meer struikelproof door de opvallende rode kleur. Het is alleen jammer dat er slechts 8 haringen bij de tent worden geleverd terwijl er bij volledige afspanning 16 nodig zijn. We hebben daarom zelf nog acht grote haringen gekocht die we gebruiken om de tentlijnen mee vast te zetten in verwacht ruig weer. De hoeveelheid condens in de binnentent is te verwaarlozen omdat de ventilatie goed te regelen is, zelfs in flink regenachtig weer.

Het eerste jaar hebben we zonder problemen onze tent gebruikt. Lyrisch zijn we over ons tentje. Als mensen vragen stellen, maken we uitgebreid reclame voor MSR. Vol verbazing lezen wij dan ook in de Op Pad 02/2003 hun testresultaten. De conclusie van Op Pad is dat het een mooie ruime tent is maar dat het grondzeil niet voldoet doordat het vocht doorlaat na een paar tochten. Onze eerste reactie op de conclusie van Op Pad is nogal kort: "wat een onzin!". Tot april 2003, dan gaan we op een bijzonder regenachtige zaterdag kamperen in Den Hout. We zetten onze tent op een drassig terrein op. In amper een kwartier tijd zijn al onze slaapspullen werkelijk drijfnat. Zonder dat we enige druk hebben uitgeoefend op het grondzeil, blijkt het zo lek als een mandje. Matjes, slaapzakken en kleding zijn nat zodat er niets anders opzit dan de spullen te pakken en ergens anders de nacht (droog) door te brengen.

Thuis testen we de tent nog eens. Een gat kunnen we niet ontdekken. We zetten de tuinslang een tijdje aan, om ons gazon drassig te maken. Nee, we zijn niet gek, ook nu komt het water direct door het grondzeil heen. We brengen de tent terug naar De Zwerfkei, die hem opstuurt naar de importeur. Na een paar weken krijgen we bericht: we kunnen een nieuwe tent gaan ophalen. We hebben nu dus onze tweede MSR Velo. Nog steeds vinden we het een geweldige tent. Toch overwegen we een extra grondzeil te laten maken.

Aanvulling augustus 2003: Een bezoekje aan de Zwerfkei levert ons voor iets meer dan tien euro een grondzeil van Bo Camp op. De afmetingen zijn 150 x 210, dus 20 cm breder dan onze binnentent. Maar met wat extra zeilringen voor extra gaten kunnen we dat wel passend maken. Het grondzeil doet zijn werk uitstekend. Maar als begin augustus 2003 tijdens een weekendje Zeeland wat waterdruppels op het grondzeil zijn blijven staan, zien we direct weer de herkenbare natte plekken in het grondzeil. Met twee weken Schotland in het verschiet, maken we ons toch enigszins zorgen. We bellen dus maar weer naar de Zwerfkei. We krijgen nu onze derde MSR Velo, door de importeur getest en goed bevonden… Wij wachten vol spanning af.

Aanvulling oktober 2004: We fietsen nog steeds rond met onze MSR Velo achterop de bagagedrager gebonden. We gebruiken nu wel altijd het grondzeil en tot nu toe hebben we het helemaal droog gehouden. Wat we wel moeten bekennen is dat we afgelopen jaar niet echt op bizar natte grasveldjes hebben gestaan terwijl de regen urenlang met bakken uit de lucht viel. Maar goed, onder normale omstandigheden doet deze tent wat hij moet doen: ons een droge en comfortabele plek voor de nacht bezorgen. We zijn zelf nog altijd erg te spreken over de ruimte onder de luifel. Het grote voordeel van deze tent blijft toch dat we beide fietsen inclusief alle bagage onder de luifel kunnen plaatsen. Dit geeft ons een prettig gevoel tijdens de nacht en wanneer we op verkenning uit zijn en de fietsen dus bij de tent hebben achter gelaten. MSR heeft inmiddels het ontwerp en het materiaal van de Velo aangepast, waardoor het euvel verholpen zou moeten zijn. Of dat ook echt zo is, kunnen wij niet beoordelen. 

De Slaapspullen

We hebben inmiddels twee paar slaapzakken. We zijn gestart met Coleman Peak 6.15 slaapzakken voor de reis naar de Middellandse zee. Toen we echter bezig waren met de voorbereidingen voor onze fietsvakantie in Maleisië en Singapore, leek het ons verstandig om nog een paar minder warme slaapzakken aan te schaffen. Dat bleek nog een hele toer omdat we buiten het zomerslaapzakken seizoen (dat kennelijk bestaat) op zoek waren naar een zomerslaapzaak. Hier viel de keuze na enige zoeken op de Nomad Travel Light.

De Coleman Peak 6.15 is een mummy slaapzak, die comfortabel zou moeten zijn tot -12 graden Celsius. Als liefhebbers van warm weer, hebben niet de behoefte om uit te proberen of dat ook echt klopt. De bovenkant en onderkant hebben een verschillende vullingsdikte. Hoewel dat soms in advertenties als voordeel wordt aangeprezen, vinden wij het een nadeel. Als het koud weer is, maak je specifiek gebruik van de mummy slaapzak: volledig dichtgeritst, met de capuchon op. Dan kan je dus eigenlijk alleen op je rug blijven liggen. Anders krijg je bij het draaien alsnog een koude rug. De Coleman is gevuld met Dupont Hollofil II en voorzien van een 210T ripstop nylon buitenzijde. De afmetingen bedragen 230x80 cm en ze wegen 2.1 kg per stuk. We zijn zeer tevreden over deze slaapzakken. Ze zijn lekker warm mede vanwege de tochtband met verborgen zakje. De meegeleverde compressiezak is lekker stevig zodat deze niet zomaar scheurt wanneer tijdens het comprimeren flink kracht wordt gezet.

De Nomad Travel Light is een deken slaapzak. Ook hier hebben we de voorkeur gegeven aan een katoenen binnenzijde omdat wij beiden niet van plastic tegen de huid houden. De Travel Light is gevuld met 3D polarsoft en zou comfortabel moeten zijn tot 6 graden Celsius. Deze slaapzakken zijn iets kleiner met een afmeting van 205x80 cm maar daar tegenover staat dan een veel lager gewicht; slechts 1 kg per stuk. Ook deze slaapzakken voldoen naar tevredenheid van ons beiden. De meegeleverde compressiezak is echter van wat mindere kwaliteit maar voorlopig doen ze het nog.

We slapen allebei op een Thermarest matje: gewoon het huis-tuin-en-keuken ding dat zoveel mensen gebruiken. We zijn er tevreden over: ze isoleren goed en het pakvolume is relatief klein. We hebben wel zelf van een oud laken hoesjes gemaakt voor de matjes. Zonder de hoesjes is de combinatie matje/slaapzak nogal glad waardoor je snel met slaapzak en al van het matje afglijdt.

Aanvulling oktober 2004: Onze Coleman slaapzakken zijn na circa 3 jaar redelijk intensief gebruik aan vervanging toe. De isolatiewaarde is merkbaar afgenomen na zo'n wasbeurt of 4. Inderdaad een losse, wasbare lakenzak zou handig zijn geweest. Voor de volgende slaapzakken zullen wij dit zeker op ons verlanglijstje zetten. Echt schoon zijn ze ook niet meer. Ze voldoen nog wel voor een normaal campingweekend tijdens het seizoen in Nederland maar wij willen geen nachtvorst meer gaan meemaken met deze slaapzaken. We zullen langzaam dus eens op zoek moeten gaan naar wat nieuws. Ook de compressiezakken van de Colemans zijn aan pensioen toe: ze zijn inmiddels een paar keer ingescheurd maar konden eenvoudig worden hersteld. Onze Nomad zomerslaapzakken zijn nog lang niet aan vervanging toe: we gebruiken deze dan ook een stuk minder. Einde van dit jaar mogen ze hun diensten weer bewijzen tijdens onze fietsvakantie van Bangkok in Thailand via Cambodja naar Saigon in Vietnam.