De Feiten

De afstanden

Onderstaand tabelletje geeft de dagelijkse statistieken van onze fietsroute in Sri Lanka weer. We hadden ruim de tijd tijdens deze vakantie, die ook heel goed in ruim drie weken te doen zou zijn geweest. We hebben alleen het stuk tussen Mt. Lavinia en Negombo niet gefietst omdat we geen zin hadden om ons door Colombo een weg te zoeken.

De kosten

We vonden Sri Lanka niet bepaald een goedkoop vakantieland. Daar moeten we meteen bijzeggen dat het voor ons niet gebruikelijk is om over de prijs van de hotelkamer te gaan onderhandelen (behalve dan die ene keer in Hikkaduwa, waarbij meteen een kwart van de prijs afkon). De prijzen voor zowel overnachtingen als eten zoals vermeld in ons Vlieg&Fiets routeboekje als de Lonely Planet (beide uit 2003) waren vaak verdubbeld. In de Lonely Planet staat vermeld dat de inflatie tot 2003 jaarlijks zo'n 5 tot 10 % bedraagt. Dat is duidelijk niet minder geworden.

The following table shows the current exchange rate for the Sri Lankeese Rupee for both American Dollar and European Euro.

De overnachtingen

Sri Lanka is duidelijk ingesteld op toeristen. In bijna alle steden die we aandeden was een grote varieteit> aan overnachtingen te vinden, van nogal basic tot luxe en de daarbij horende prijsverschillen. Alleen in de plaatsen waar de reguliere toeristen hard doorheen rijden in hun voertuig met airco, is de keuze aan overnachtingsmogelijkheen beperkt. Alleen aan de westkust was het druk, de overige gebieden zijn toeristisch zonder toeristen. Slechts aan de westkust hebben we te horen gekregen dat een hotel vol zat. En dat kan ook altijd nog een excuus zijn om geen fietsende (dus arme) toeristen te willen ontvangen. Met name de bewakers van de dure hotels ontgaat het concept fietsvakantie volledig. Vaak willen ze ons wegsturen omdat ze niet geloven dat we de hotelkamer zullen kunnen betalen.

De pechduivel

Aan het einde van de tweede fietsdag zien we net op tijd dat het sleuteltje van Maureen's fietsslot op afbreken staat. De reservesleutels liggen veilig thuis in de kluis, dus daar heb je niet zo veel aan als je in Sri Lanka staat. Met veel pijn en moeite krijgt Patrick het slot nog een laatste keer open, waarna het sleuteltje er definitief mee ophoudt. Het vochtige klimaat doet niet alleen het sleuteltje geen goed, maar ook onze fietsen worden er niet beter van. De plaatsen waar de lak is verwijderd door transportschade blijken na vier weken fietsvakantie in het tropische en vochtige Sri Lanka flinke roestplekken op onze fietsen achter te laten. In Nederland hebben we van dat soort roestplekken eigenlijk nooit last, maar ja, daar staan de fietsen natuurlijk gewoon binnen als ze niet gebruikt worden.

We wisten voor vertrek al dat de wielen van Maureen's fiets aan vervanging toe waren. In Hikkaduwa blijkt een van de spaken in het achterwiel te zijn gebroken. Wellicht dat dat ook de oorzaak was van het feit dat de achterrem eerder die dag was blijven hangen. Hikkaduwa was officieel het eindpunt van onze fietsreis, maar we hadden zelf verzonnen dat we door zouden fietsen naar Mt. Lavinia. Patrick heeft de spaak vervangen, waarna deze het nog de resterende twee fietsdagen heeft uitgehouden. De slijtage-indicatoren in de velgen zijn inmiddels ook echt versleten, kortom, de wielen zijn na 22.000 kilometer trouwe dienst aan vervanging toe.

De maaltijden

Als je van rice-and-curry houdt, is Sri Lanka een heerlijk land. Helaas voor ons waren we tijdens onze voorgaande fietsvakantie in Pakistan al dusdanig vaak voorzien van rijst, curry en linzen, dat we in Sri Lanka geen enkele keer vrijwillig rijst met curry hebben besteld. De enkele keer dat er niets anders te kiezen viel, hebben we nog wel de viscurry geprobeerd. Daarnaast is Sri Lanka natuurlijk een uitstekend land voor seafood-liefhebbers: krab, garnalen, kreeft... Helaas ook niet direct een van onze favorieten. En na drie weken seer fish eten, kwam ook die vis ons wel redelijk de neus uit. In Negombo hebben we in totaal zo'n vier nachten geslapen en iedere dag zagen we bij de hotels het bord buiten staan met dezelfde "fresh today special: seer fish & cuttle fish". De grotere toeristische hotels aan de kust hebben eigenlijk allemaal een buffet als lunch. Het is niet gebruikelijk dat je daar vanaf wilt wijken en van de menukaart wilt eten. Die menukaart is vervolgens ook vrij standaard en ongeinspireerd (seer fish, cuttle fish, rice and curry...).

Aangezien we wel van tropische vruchten houden, maakte Sri Lanka in dat opzicht veel goed. Aan tropische vruchten geen gebrek. Ananas, banaan en papaya zijn daarbij de goedkoopste en dus de meest gangbare tropische vruchten die je voorgeschoteld krijgt. Een enkele keer aangevuld met lekkere mango en passievrucht.

Daarnaast worden in Sri Lanka heel veel verschillende soorten groenten gekweekt en verkocht. Dus ook een vegetarische curry of een vegetarische rijst kan heel goed en gevarieerd gevuld zijn.

De gezondheid

Na de gezondheidsperikelen tijdens het fietsen van de Karakoram Highway in Pakistan wilden we nu bovenal een ontspannen en gezonde fietsvakantie. De EHBO-tas is volledig afgevuld met Diacure, ORS, malariatabletten en paracetamol om in geval van nood verlichting te bieden. Op de dag na Kerst voelt Patrick zich niet lekker: algehele malaise, lichte verhoging, hoofdpijn en een vieze smaak in de mond. Vooral dat laatste is voor Annoek en Haiko een reden om enigszins bezorgd te denken aan malaria. De symptomen zijn ernaar. Patrick zelf geeft de schuld in eerste instantie aan de hamburger die hij de dag daarvoor heeft gegeten. Het ding had namelijk niet zo veel met een hamburger te maken, maar tegen beter weten in heeft hij hem toch opgegeten. Na een dag rust blijkt Patrick weer helemaal opgeknapt. Ook dat  zou bij malaria zo maar kunnen aangezien het ziektebeeld erg schommelt en de malaria profylaxe die we slikken de pieken er van af haalt. Dus beloven we dat we naar de dokter zullen gaan als het ziektebeeld later op de dag of de dag erna weer terug komt. De dag erna blijkt inderdaad de hamburger de boosdoener te zijn geweest. Gelukkig geen malaria. Verder hebben we tijdens de hele vakantie geen noemenswaardige gezondheidsproblemen gehad. We moeten er wel bij zeggen dat we tijdens deze fietsvakantie heel bewust de potentiele ziekmakers als zuivel en salades hebben vermeden. Af en toe zag een ijsje er aan de tafel naast ons nog wel heel aanlokkelijk uit, maar we hebben ons weten in te houden omdat we ziek zijn wilden voorkomen.

De eigenaardigheden

Wat viel ons op in Sri Lanka? Waar hebben we ons over verbaasd? Waar hebben we hartelijk om gelachen? Kortom, wat beschouwen wij als de opmerkelijke eigenaardigheden van Sri Lanka en haar inwoners? We hebben er een paar verzameld:

• Engels: De beheersing van de Engelse taal is in Sri Lanka niet bepaald goed te noemen. Met name op menukaarten en reclameborden komt dit tot uitdrukking. Zo kan je zandheksen met een oosterse neef eten. Geen grapje, je kan 'sandwitches'  en 'Eastern cousins' bestellen. Je kan daarbij kiezen of je in de ' No Smorking' zone van het restaurant gaat zitten. De letters v en w blijken ook moeilijk te zijn, zo is daar een 'Training Driwing School' en 'Lanka Trawel Company'. In Hikkaduwa lag aan het strand tussen alle glass bottom-boats een Glass Bottam boat en de kaartjesverkoper naast ons hotel was ongetwijfeld de trotse eigenaar, want hij verkocht als enige 'tickets for Glass Bottam Boat".
• Nieuwbouw: Het viel voor het eerst op bij de nieuwbouw van een groot hotel in Kandy. Aan de buitenzijde van een hotel in aanbouw is aan de gevel een levensgrote pop met doodshoofd geknoopt. We gaan ervan uit dat het bedoeld is om ongeluk te vermijden, maar het zag er nogal macaber uit. Later nog op diverse plaatsen gezien bij in aanbouw zijnde gebouwen.
• Geheugenkaart versus fotorol: Opvallend vonden we dat de geheugenkaartjes voor een digitale camera in grote hoeveelheden te koop aangeboden werden op plaatsen waar wij dat nog niet direct hadden verwacht (levensmiddelenwinkel in Sigiriya, bijvoorbeeld). De volledig gebleekte verpakkingen van fotorolletjes zijn ook nog steeds te zien, maar ze liggen veelal wat verder achterin de winkel dan de geheugenkaarten.
  

Het weer

In de gebieden die wij bezocht hebben, zou sprake zijn van het droge seizoen. Wij hebben echter nog nooit zoveel regen gehad tijdens een tropische fietsvakantie als in Sri Lanka. Twee fietsdagen zijn we flink natgeregend. Van een korte en hevige tropische regenbui was geen sprake. Vanaf nieuwjaar hebben we iedere dag regen gehad zonder daar last van te hebben. Aan het einde van de middag betrok de lucht en kregen we flink wat regen. We waren dan allang uitgefietst, dus daar hadden we geen last van.

Negombo gelegen op 8 meter boven zee-niveau:

Kandy gelegen op 477 meter boven zee-niveau:

De overige verkeersdeelnemers

In Sri Lanka verplaatst het overgrote deel van de bevolking zich per bus. In andere Aziatische landen waar we gefietst hebben zoals Maleisie, Cambodja en Vietnam is het gebruik van brommers en pick-up trucks gebruikelijk. Zo niet in Sri Lanka, daar zie je eigenlijk alleen maar bussen in diverse maten en soorten. Zo heb je de kleine busjes, varierend van zitplaatsen voor zes tot zestien personen (nou ja, geteld in westerlingen). En je hebt de grote bussen, die komen in twee soorten: De (gele of rode) stadsbussen voor de korte afstanden en de private expressbussen voor de langere afstanden. De buschauffeur is er echter maar in 1 soort: met heel veel haast en altijd voorrang.

Al het gemotoriseerde verkeer heeft voortdurend een vinger aan de toeter. Vervolgens luistert er dus geen hond (letterlijk en figuurlijk) naar dat getoeter, maar na vier weken fietsen kan het ons aardig op de zenuwen werken! Juist omdat niemand zich er wat van aantrekt en het dus volslagen zinloos is om te toeteren. In Galle zien we een juffrouw in een piepklein lesautootje. Ze laat het ding een paar keer stilvallen zodat we er wel voorbij moeten, maar als ze hem dan eindelijk aan het rollen heeft gekregen komt ze ons vervolgens weer luid toeterend voorbij. Dat leer je dus gewoon. Wij denken dat dat in plaats komt van de speciale verrichtingen als achteruitrijden, want dat blijkt weer eens heel moeilijk te zijn.

Zodra er ergens een gat in het verkeer te zien is dat ongeveer half zo groot is als je eigen voertuig, is dat het moment om te gaan inhalen. Af en toe worden wij drie rijen dik ingehaald; door een auto met daarnaast een inhalende brommer en daarnaast dan weer een inhalende bus. Het is ons een raadsel gebleven hoe en waar je die bussen laat stoppen. Af en toe zagen we mensen druk wuivend langs de kant van de weg staan maar reed de bus keihard door. Terwijl andere keren de bus iedere tien meter stopte om mensen in en uit te laten. Iedere keer als we er dan bijna voorbij waren (ongeveer ter hoogte van dat rare uitstekende ding aan de voorzijde van de bus, wat wij spiegel zouden noemen) trekt de bus weer op om vervolgens weer abrupt te stoppen als we er weer net achter zitten. Zucht.

We zijn nog nooit zo vies geworden tijdens een fietsdag als in Sri Lanka. Zelfs als we slechts 40 kilometer op een dag afleggen, zien we zwart bij aankomst. Tijdens onze fietsvakantie in Cambodja zaten we op de onverharde stukken wel volledig onder het stof, maar zwart van het roet zijn we nog niet eerder geweest. Iedere fietsdag zitten onze armen en gezicht bij aankomst onder de zwarte vegen.Zonder zeep worden we niet schoon en bij gebrek aan warm water wordt het ook met zeep moeilijk om brandschoon te worden. Na drie dagen kan je nog steeds het zwart uit je ogen vegen. Voor het eerst krijgen we ook last van een zere keel door de vieze lucht. Maar we schatten dat er gemiddeld iedere drie tot vijf minuten een bus voorbij komt die ons in zwarte roetwolken hult.

De wegen

De doorgaande wegen in Sri Lanka zijn geasfalteerd. De kwaliteit van het asfalt is echter nogal wisselend. We hebben stukken gehad waarbij we bijna zouden willen dat er geen asfalt lag, omdat het asfalt zo hobbelig is dat we volledig door elkaar stuiteren. Zeker het stuk langs de kust vanaf Tissamaharama tot Weligama is van matige kwaliteit. Maar we hebben ook zoemend asfalt gehad. Aan de weg tussen Kandy en Nuwara Eliya werd tijdens onze fietsreis gewerkt. Op ongeveer de helft van het traject was de weg opgebroken en onverhard. Van de andere helft kon je eigenlijk alleen maar hopen dat ze daar ook snel aan zullen beginnen, omdat het asfalt van slechte kwaliteit was. Het stuk tussen Kandy en Nuwara Eliya is ook het enige stuk van onze fietsroute waarin we serieus moeten klimmen.  De steenslag op de onverharde (steilere) stukken doet onze wielen van tijd tot slippen. Al met al was het een route die prima te doen was.

De kaarten en reisgidsen

We maakten gebruik van de Lonely Planet, uitgave uit 2003 en het routeboekje van Vlieg&Fiets, eveneens uitgegeven in 2003. Als aanvulling hadden we daarbij nog een kaart van Nelles Maps. Het routeboekje leek qua uiterlijk en lay-out heel sterk op het routeboekje van Asian Way of Life. We zijn niet verkeerd gefietst en hebben slechts een enkele keer getwijfeld of we op de juiste weg zaten. Het is dan ook een hele eenvoudige route, waar niet veel mis in kan gaan. Als we eerlijk zijn vonden we de routebeschrijvingen van Asian Way of Life in voorgaande fietsvakanties net iets prettiger in het gebruik omdat daar meer referentiepunten in opgenomen zijn. Wel irritant was het feit dat het hotel (dat voor ons gereserveerd zou zijn) in Hikkaduwa niet met huisnummer vermeld was en het in de tussentijd van naam was veranderd. Niet heel handig in een plaats waar het ene hotel naast het andere ligt en de namen allemaal iets met koraal of zee te maken hebben. Het feit dat de routegids en de Lonely Planet in 2003 zijn uitgegeven, maakt ze inmiddels wel ernstig verouderd. De genoemde prijzen lijken niet in de verste verte op de actuele prijzen. Aan de door de tsunami getroffen kust heb je weinig aan de Lonely Planet, aangezien je pas ter plaatse kan beoordelen welke hotels de tsunami goed hebben doorstaan of sindsdien goed zijn opgeknapt.

De route

De weblinks