De Feiten

De afstanden

Onze planning was deze fietsvakantie nogal aan de krappe kant. Net geen 800 kilometer fietsen in twee weken tijd. De dagafstanden in Thailand waren goed te doen. De heuvels vielen ons reuze mee (behalve dan die ene steile heuvel waar Maureen ten val kwam) dus die dagen hebben we niet als heel zwaar ervaren. De eerste dagen fietsen in Laos daarentegen waren wel heel zwaar. We moeten flink klimmen tussen Luang Prabang en Kasi. We breken daar dan ook ons dagrecord van aantal overwonnen hoogtemeters. 

De kosten

De vliegtickets vormen een flink deel van de totale kosten van de fietsvakantie. De kosten  van hotels en maaltijden in Thailand en Laos vielen ons erg mee. We hadden vooraf op Schiphol voldoende contant geld afgehaald. Voor een paar euro per dag kunnen we in Laos eten. De guesthouses in Laos kosten ons minder dan we aan eten per dag kwijt waren.  In Thailand is de levensstandaard duidelijk hoger, het prijspeil dus ook. Voor hotels hebben wij iin Thailand tussen de 800 Baht en 1.400 Baht betaald (veelal inclusief ontbijt). Voor het eten betaalden we gemiddeld zo'n 300 tot 400 Baht per maaltijd. In Laos betaalden we voor overnachtingen 40.000 kips per nacht.  Maaltijden in Laos waren veelal net zo duur als de overnachting: eveneens 40.000 kips. 

The following table shows the current exchange rate for the Laotiaanse Kip for both American Dollar and European Euro.

De overnachtingen

In Thailand zijn de hotels prima. We hebben veelal in bungalows geslapen, slechts een enkele keer in een "echte" hotelkamer. Het aardige van slapen in een bungalow is dat je veel beter naar naar buiten kan en voor je huisje kan gaan zitten. Thailand is volledig ingericht op toeristen en dat is aan de accomodatie te merken. De enige bizarre overnachting die ertussen zat, was natuurlijk oudejaarsavond in de lokale afwerkplek in Mae Chan. De kleur van de kamer (roze) en de spiegels zouden al een hint moeten geven, maar het condoom op het nachtkastje maakte het geheel wel echt af. Overigens was die kamer wel keurig schoon. 

In Laos waren de guesthouses meer basic dan in Thailand. De kwaliteit van de overnachtingen in Laos viel ons wel alles mee. We hadden ons mentaal voorbereid op een lagere standaard. De guesthouses waar we geslapen hebben in Laos, waren in ieder geval schoon. Dat is voor ons toch wel erg belangrijk. Voor het eerst tijdens onze fietsvakanties hebben we ons in diverse guesthouses mogen "douchen" met een regenton en een schepemmertje. 

De pechduivel

De pechduivel zat deze keer in de nieuwe clickpedalen. Deze zijn door de leverancier op een standaard afgesteld die we eigenlijk te strak vinden. Dan krijg je je voet niet snel genoeg los. Maureen is tijdens de beklimming van een steile heuvel in Thailand gevallen omdat ze haar voet niet snel genoeg los kreeg. Ze had gehoopt dat ze het heuveltje net zou halen. Dat bleek niet te lukken en de voeten konden niet snel genoeg aan de grond komen om omvallen te voorkomen. Blauwe plekken en gekneusde ribben waren de (gelukkig beperkte) fysieke schade, de materiele schade viel ook erg mee. Maureen's zonnebril was afgebroken, maar kon met een tube lijm worden gerepareerd. De lijm gaat voortaan standaard mee op fietsvakantie. 

Onze fietsen zijn door de tocht met de speedboat van Chiang Kong naar Luang Prabang niet echt beter geworden. Ze zijn stevig vastgesnoerd op de voorzijde van de boot. We kunnen nog net voorkomen dat de "schipper" zijn voet op de derrailleurs zet om het touw nog eens flink aan te snoeren. De derrailleurs hebben er wel een tikje van opgelopen, zodat we allebei wat problemen hebben schakelen. Erg vervelend als je de hele dag in de bergen al je versnellingen nodig hebt. Patrick moet de kabels van zijn versnelling vervangen. We hebben een tijdje terug de fietspomp verplaatst. Die zat onder de onderste framebuis bevestigd. Hierdoor kwam er vaak modder en zand in de pomp terecht. Dat komt de werking van de pomp niet ten goede. Dus is de pomp verplaatst. Dit bleek tot gevolg te hebben dat de kabels van de versnelling steeds scheuren langs de bidonhouder. Patrick heeft veel werk (een halve middag) aan de vervanging van het geheel.  

De maaltijden

In Thailand hebben we prima en gevarieerd gegeten. In Laos hadden we wat minder variatie, maar smaakte het eten ook prima. We houden ons wel aan de lokale eetgewoonten. We eten dus 's middags en 's avonds fried rice of mie soep. 's Ochtends is dat ons iets te veel van het goede, dan eten we vooral gebakken eieren. In Laos was het soms wat moeilijker om aan een ontbijt te komen, dan eten we koekjes. Onderweg hadden wij nooit gebrek aan eten en drinken. 

De gezondheid

We hebben de malaria profylaxe die we hadden voorgeschreven gekregen door de GG&GD, niet geslikt. Patrick heeft Doxicycline mee gekregen omdat hij van andere malariamiddelen bijwerkingen heeft gehad tijdens eerdere fietsvakanties. Doxicycline is een vorm van antibiotica. Een van de bijwerkingen is een verhoogde zongevoeligheid. Dat lijkt ons niet echt een handig middel voor fietsen in de tropen.

Maureen is gevallen, wat behalve wat schrammen en fikse blauwe plekken ook een stel gekneusde ribben oplevert. Het fietsen is er nauwelijks negatief door beinvloed, is het wel pijnlijk. Herstel wordt bereikt door rust, niet echt een woord dat bij ons opkomt, ook niet tijdens fietsvakanties. Twee maanden na dato zijn de ribben nog steeds niet volledig hersteld.

De eigenaardigheden

Wat viel ons op in Laos? Waar hebben we ons over verbaasd? Waar hebben we hartelijk om gelachen? Kortom, wat beschouwen wij als de opmerkelijke eigenaardigheden van Laos en haar inwoners? We hebben er een paar verzameld:

• Gras slaan: Bij ieder dorp in Laos en vaak ook nog ver daarbuiten zijn groepjes vrouwen en kinderen druk met bosjes gras in de weer. We kunnen wel duidelijk zien wat ze doen, maar hebben geen idee wat het doel is. Ze slaan met kleine bosjes gras op het asfalt aan de kant van de weg. In eerste instantie dachten we dat ze hiermee het graszaad willen oogsten. Aangezien ze het gras op het asfalt slaan, kan dat het toch niet zijn want ze vangen het niet op. Er liggen ook veel bosjes gras te drogen. Als iemand weet waar het voor is, horen we het graag. Wij zijn er niet achter gekomen.
  
• Messen: Wellicht heeft het een relatie met bovenstaand punt om het gras af te snijden. We zien veel mensen met enorme messen rondlopen. Bij de volwassenen zijn we daar nog niet direct van onder de indruk. Maar ook hele kleine kinderen lopen met een enorm mes te sjouwen. Zo'n kind van drie met een enorm hakmes, dat ziet er dan weer levensgevaarlijk uit.
• Overnachting in een Thais bordeel: We hebben het al wel vaker gelezen bij andere fietsers, maar nog niet eerder zelf beleefd. Overnachten in een kamer die je ook per 2 uur kan boeken. De roze wanden en de spiegels naast en boven het bed hadden ons al genoeg moeten zeggen. Maar het condoom op het nachtkastje zegt ook ons uiteindelijk wel genoeg.

Het weer

In de regio was het kouder dan gebruikelijk. In Noord-Thailand had het, net voordat wij er waren, zelfs gesneeuwd in de bergen. De lokale bevolking zien we 's ochtends in dikke jassen, bivakmutsen en handschoenen lopen. Als de zon eenmaal hoog aan de hemel staat is het rond de 30 graden. Als we 's ochtends beginnen is het net iets meer dan tien graden. Zeker in de bergen is het dan fris op de fiets. In de krant op het vliegveld in Vientiane stond dat men rijstsoorten gaat introduceren in Noordelijk Laos die beter tegen koudere temperaturen kunnen. 

Luang Prabang gelegen op 303 meter boven zee-niveau:

Vientiane gelegen op 170 meter boven zee-niveau:

De overige verkeersdeelnemers

Na eerdere fietsvakanties in Azie valt tijdens deze reis vooral op dat de overige verkeersdeelnemers nauwelijks voor chaos zorgen.  In landen als Vietnam, Sri Lanka en Cambodja werd de vinger niet van de toeter gehaald, maar in Noord-Thailand en Laos wasa het heerlijk rustig. In Laos is het aantal andere verkeersdeelnemers zeer beperkt. Wat brommertjes, af en toe een vrachtwagen en soms een bus. We hebben geen enkele keer de berm in hoeven te schieten vanwege gestoorde chauffeurs. In Noord-Thailand viel ons vooral op dat de pick-up trucks waar de Thai in rond rijden vooral luxe en nieuw zijn. Het is nog wel gebruikelijk dat personen worden vervoerd in de open achterbak.  

De wegen

De kwaliteit van de wegen in zowel Noord-Thailand als Laos is prima. Alle wegen zijn geasfalteerd. Een aantal jaar geleden was route 13 in Laos nog onverhard. Daar zouden wij niet blij van geworden zijn, aangezien het deel tussen Luang Prabang en Kasi nogal bergachtig is. Route 13 is de enige geasfalteerde noord-zuid verbinding in Laos. Een tweebaans weg die door de bergen slingert. Lintbebouwing is dan ook de enige manier waarop de aanliggende dorpen gebouwd kunnen worden. In de vlakkere gebieden zijn de wegen talrijker en is de bebouwing breder verspreid. 

De kaarten en reisgidsen

We hebben deze fietsvakantie gebruik gemaakt van het routeboekje van Asian Way of Life dat specifiek voor deze reis is bedoeld. Daarnaast hebben we gebruik gemaakt van de Lonely Planet van Laos en van Thailand. We hebben thuis in de kast ook nog Cycling Vietnam, Laos and Cambodia staan, maar niet meegenomen. 

De route

De weblinks